نقش اضطراب هوش مصنوعی در مهارت های مدیریت کلاس مجازی:مطالعه ای در معلمان مدارس ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی نقش اضطراب نسبت به هوش مصنوعی در ابعاد مدیریت کلاس مجازی بود. جامعه پژوهش کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر قروه که برابر ۵۴۸ نفر بود که با توجه به فرمول کوکران ۲۲۵ معلم به عنوان حجم نمونه تعیین شدند که به صورت تصادفی ساده از جامعه معلمان دوره ابتدایی مذکور انتخاب شدند. روش پژوهش کمی از نوع مطالعات همبستگی و رویکرد مدل سازی معادله ساختاری کوواریانس محور است. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه بیست و یک گویه ای اضطراب هوش مصنوعی وانگ و وانگ (۲۰۲۲) و پرسشنامه سی و دو گویه ای مهارت های مدیریت کلاس مجازی ریزق (۲۰۲۲) در طیف لیکرت پنج درجه ای استفاده شد. پایایی و روایی پرسشنامه ها با تکنیک های آلفای کرانباخ و تحلیل عاملی تاییدی بررسی شدند، جهت تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری کواریانس محور به وسیله نرم افزار Smart- Pls۴ استفاده شد. یافته ها نشان داد که اضطراب نسبت به هوش مصنوعی بر تمامی ابعاد مدیریت کلاس مجازی تاثیر منفی و معناداری دارد. بالاترین ضریب مسیر مربوط به تاثیر بر مهارت تکنولوژیکی (۶۱۰/۰-=β) و پس از آن بر مهارت مدیریتی (۵۷۶/۰-= β) ، مهارت اجرایی (۵۲۵/۰-= β) و مهارت ارزیابی (۴۲۶/۰-= β) بود. اضطراب نسبت به هوش مصنوعی اثر منفی و معنادار با ضریب (۶۴۹/۰-= β) بر متغیر مدیریت کلاس مجازی داشت و قادر به تبیین ۴۲ درصد واریانس مدیریت کلاس مجازی در معلمان مدارس ابتدایی بود. شاخص های برازش مدل حاکی از برازش مطلوب مدل ساختاری با داده ها بود. یافته های این مطالعه نشان داد که اضطراب نسبت به هوش مصنوعی به عنوان یکی از متغیرهای روان شناختی موثر، می تواند به طور مستقیم بر کارآمدی مدیریت کلاس مجازی معلمان تاثیر منفی بگذارد. اثر منفی و معنادار اضطراب بر تمامی مولفه های مدیریت کلاس، به ویژه مهارت های تکنولوژیکی و مدیریتی، نشانگر آن است که ترس و نگرانی از تعامل با فناوری های هوشمند موجب کاهش بهره وری معلمان در محیط های آموزش الکترونیکی می شود. از سوی دیگر، نتایج پژوهش ضرورت توجه سیاست گذاران آموزشی به ابعاد روان شناختی استفاده از فناوری های نوین در عرصه آموزش را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اضطراب ، کلاس مجازی ، مدیریت کلاس ، معلمان مدارس ابتدایی