مدل بومی آموزش مهارت های فرزندپروری بر مبنای مدل رشد و توسعه پرنیان (PARNIAN)

تحولات شتابان اجتماعی، فرهنگی و فناورانه در دهه های اخیر، مفهوم آموزش، تربیت و یادگیری را به طور بنیادین دگرگون ساخته است. در چنین شرایطی، خانواده به عنوان نخستین و پایدارترین نهاد تربیتی، با مسئولیت هایی مواجه شده است که ایفای آن ها بدون برخورداری از مهارت های آگاهانه و نظام مند، دشوار و گاه ناممکن است. پژوهش حاضر با هدف ارائه یک مدل مفهومی برای آموزش مهارت های فرزندپروری بر مبنای مدل رشد پرنیان (PARNIAN) و با تکیه بر رویکرد عصر پساسواد انجام شده است. این پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسنادی، تحلیل نظریه های نوین تربیتی و بازخوانی مدل هدایت رشد از دانش به آگاهی در عصر پساسواد (میررکنی، کشوری و یزدانی، ۱۴۰۴) گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که مدل پرنیان با برخورداری از هفت بعد هدف مندی، انطباق پذیری، عقلانیت، هدایت گری، یکپارچگی، کنش پذیری و پرورش دهندگی، ظرفیت آن را دارد که والدین را از سطح دانستن صرف به سطح آگاهی عملی و مهارت محور در فرزندپروری ارتقا دهد. نتیجه گیری کلی پژوهش حاکی از آن است که آموزش مهارت های فرزندپروری مبتنی بر این مدل می تواند به بهبود کیفیت روابط والد–فرزند، افزایش تاب آوری خانواده و هم راستایی خانه و مدرسه در تربیت نسل آینده منجر شود.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ، مهارت های والدگری ، مدل رشد و توسعه پرنیان ، عصر پساسواد ، آموزش مهارت محور