تربیت رسانه ای دانش آموزان در عصر هوش مصنوعی؛ وظایف مدرسه و خانواده

مسئله اصلی پژوهش حاضر، ضعف نظام مند در تربیت رسانه ای دانش آموزان در برابر تحولات شتابان هوش مصنوعی و تفکیک نامشخص وظایف نهاد مدرسه و خانواده است. هدف این مقاله، تبیین وظایف مکمل مدرسه و خانواده در تربیت رسانه ای دانش آموزان عصر هوش مصنوعی و ارائه چارچوبی عملیاتی برای هر یک از این دو نهاد است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل اسناد، مقالات و پژوهش های انجام شده در پنج سال اخیر در ایران و جهان است. یافته ها نشان می دهد که مدرسه موظف به طراحی برنامه درسی رسمی تربیت رسانه ای، آموزش سواد داده، تفکر انتقادی و اخلاق هوش مصنوعی است، در حالی که خانواده نقش کلیدی در نظارت بر مصرف رسانه ای، گفت وگوی بین نسلی، الگوسازی رفتاری و ایجاد محیط امن عاطفی برای مواجهه هوشمندانه با هوش مصنوعی دارد. نتیجه آنکه ترکیب آموزش نظام مند مدرسه ای و توانمندسازی خانواده محور، موثرترین راهبرد تربیت رسانه ای است. غفلت هر یک، دانش آموزان را در معرض آسیب هایی چون وابستگی شناختی، کاهش تفکر انتقادی و نقص در تشخیص محتوای اصیل از جعلی قرار می دهد.واژگان کلیدی: تربیت رسانه ای، هوش مصنوعی، دانش آموزان، مدرسه، خانواده