چگونه توانستم با استفاده از داستان نویسی و فعالیت های پرورشی به بهبود وضعیت روحی و اجتماعی یک دانش آموز داغ دیده کمک کنم؟

چکیدههدف از انجام این اقدام پژوهی بررسی و بهبود وضعیت روحی و تحصیلی یکی از دانش آموزان پایه ششم دبستان پسرانه بعثت شهر اصفهان بود که پس از فوت مادر خود بر اثر بیماری سرطان دچار افسردگی شدید شده بود. این دانش آموز علائمی همچون انزوا، کاهش ارتباط با همکلاسی ها، صحبت کردن به صورت بریده بریده، افت انگیزه در فعالیت های درسی و نامناسب بودن دست خط را از خود نشان می داد. به عنوان مربی پرورشی مدرسه، پس از مشاهده این وضعیت و گفتگو با معلم کلاس و مشاور مدرسه، تلاش شد با استفاده از روش های خلاقانه و حمایتی، شرایط روحی دانش آموز بهبود یابد.در این راستا، فعالیت هایی نظیر تشویق دانش آموز به داستان نویسی، استفاده از نقاشی و تصویرسازی برای خلق شخصیت های داستانی، ایجاد فرصت گفتگو درباره احساسات و خاطرات، تشویق و معرفی او به عنوان یک داستان نویس در کلاس، مشارکت دادن در برنامه های پرورشی مدرسه و تمرین خوشنویسی برای بهبود دست خط اجرا شد. نتایج حاصل از اجرای این اقدامات نشان داد که دانش آموز به تدریج اعتماد به نفس بیشتری پیدا کرده، روابط اجتماعی او با همکلاسی ها بهبود یافته و در فعالیت های آموزشی و پرورشی مشارکت فعال تری از خود نشان داده است. همچنین علاقه او به نوشتن و بیان احساسات از طریق داستان نویسی افزایش یافته و نشانه های افسردگی در او کاهش پیدا کرده است.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، افسردگی دانش آموزان ، فقدان والدین ، داستان نویسی ، فعالیت های پرورشی ، حمایت عاطفی