نقش تربیتی گفتمان مقاومت در ایران با تاکید بر دیدگاه رهبری

گفتمان مقاومت به عنوان یکی از بنیانی ترین مولفه تربیتی، بر عدالت خواهی، سلطه ستیزی و پاسداری از امنیت جمعی امت اسلامی استوار است. این پژوهش با رویکردی توصیفی–تحلیلی، به بررسی نقش این گفتمان در جهت گیری های منطقه ای ایران در غرب آسیا می پردازد و راهبردهای شهید حاج قاسم سلیمانی را به عنوان تجسم عینی و عملیاتی این گفتمان تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که در اندیشه رهبر معظم انقلاب، مقاومت نه یک راهبرد مقطعی، بلکه یک «اصل پایدار» و ستون هویتی سیاست خارجی ایران است؛ اصلی که در عمل میدانی و دیپلماسی شبکه ای شهید سلیمانی به اوج کارآمدی رسیده و توانسته است محور مقاومت را به یک منظومه منسجم و اثرگذار منطقه ای بدل سازد. نقش وی در شکست تروریسم تکفیری، تعمیق عمق راهبردی ایران و تثبیت نظم جدید امنیتی غرب آسیا، موید قدرت نرم و هویتی این گفتمان است. این نتایج در چارچوب نظریه سازه انگاری قابل تبیین است؛ زیرا سیاست خارجی ایران بر ارزش ها و هویت شیعی–اسلامی استوار بوده و کنش آن در برابر هویت سلطه محور غرب معنا می یابد. بر این اساس، گفتمان مقاومت نه فقط یک راهبرد سیاسی، بلکه یک الگوی هویتی و تمدنی است که مسیر سیاست خارجی ایران را در غرب آسیا تعیین و تثبیت کرده است.

کلیدواژه ها:

گفتمان مقاومت ، شهید حاج قاسم سلیمانی ، سازه انگاری ، نقش تربیتی