اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر مدیریت تعارض و سرسختی ذهنی دختران دانش آموز متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر مدیریت تعارض و سرسختی ذهنی دختران نوجوان دانش آموز متوسطه اول انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با دو گروه آزمایش و کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان خلیل آباد در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از میان این جامعه، ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره کنترل و آزمایش قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای واقعیت درمانی گروهی مبتنی بر نظریه انتخاب گلاسر را دریافت کرد. قبل از آغاز جلسات، یک جلسه توجیهی برای اعضای گروه آزمایش برگزار شد و توضیحات کلی درباره گروه درمانی ارائه گردید. شرکت کنندگان پرسشنامه سرسختی ذهنی مک گئون، کلیر و پوتوین (۲۰۱۶) و پرسشنامه مدیریت تعارض گامر اریکسون، سوکاپ، نونان و مک گارن (۲۰۱۶) را در مراحل پیش آزمون و پس آزمون تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۳ و روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که واقعیت درمانی گروهی به طور معناداری بر سرسختی ذهنی (F=۱۵.۶۱، p<۰.۰۰۱، اندازه اثر=۰.۸۰) و مدیریت تعارض (F=۱۳.۷۷، p<۰.۰۰۱، اندازه اثر=۰.۶۴) دانش آموزان دختر تاثیر معنادار داشته است. این یافته ها نشان می دهد که واقعیت درمانی گروهی با تاکید بر مسئولیت پذیری فردی، شناسایی نیازهای اساسی و انتخاب رفتارهای کارآمدتر، می تواند به عنوان مداخله ای موثر در ارتقای سرسختی ذهنی و بهبود مهارت های مدیریت تعارض در نوجوانان دختر به کار گرفته شود. این نتایج اهمیت استفاده از رویکردهای گروه درمانی در محیط های آموزشی را برای بهبود سلامت روان نوجوانان تایید می کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت درمانی گروهی ، سرسختی ذهنی ، مدیریت تعارض ، نوجوانان دختر ، نظریه انتخاب