چگونه توانستم چاقی و اضافه وزن ده نفر از دانش آموزان را با رویکرد رفتاری بهبود بخشم؟

وزارت آموزش وپرورش، سیاست ها و برنامه های خود را با الهام از آموزه های سند تحول بنیادین ترسیم کرده است. موضوع سلامت و توانایی جسمانی دانش آموزان در این سند مورد اعتنای جدی قرار گرفته به نحوی که در بیانیه ارزش ها، چشم انداز و هدف های کلان، بر نشاط و سلامت جسمانی دانش آموزان، حفظ و ارتقای سلامت فردی و پاسخگویی به نیازهای جسمی و روانی دانش آموزان از طریق ورزش و تفریحات سالم فردی و گروهی تاکید شده است. همه گیری چاقی دوران کودکی به عنوان یک مشکل مهم بهداشت عمومی در بسیاری از کشورها ظهور کرده است. چاقی دیگر نمی تواند به عنوان یک بیماری نگاه شود که درمان خواهد شد بلکه یک بیماری است که باید پیشگیری شود .کودکان چاق به احتمال زیاد به بزرگسالان چاق تبدیل می شوند و چاقی بزرگسالان با افزایش خطر ابتلا به بیماری همراه است؛ بنابراین کنترل اپیدمی چاقی دوران کودکی به اولویت برتر بهداشت عمومی در سراسر جهان تبدیل شده است.روش پژوهش اقدام پژوهی است وابزار مشاهده، مصاحبه،معاینات تن سنجی ومطالعات کتابخانه ای است.جامعه آماری ۴۳۰ نفر ونمونه آماری ۱۰ نفر از دانش آموزان مبتلا به چاقی یا اضافه وزن هستند که درسال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ انجام می شود.بعد از جمع آوری داده ها به وسیله الگوی تجزیه تحلیل شش پرسش به تجزیه وتحلیل داده ها پرداختم. نتایج پژوهش حاکی از کاهش میزان کمی در وزن این دانش آموزان می باشد. رویکرد رفتاری خانواده نسبت به چاقی فرزندشان تغییر کرد وآنها نیز علاقمند به تغییر وضعیت فرزندشان شدند.

کلیدواژه ها:

چاقی ، رویکرد رفتاری ، اضافه وزن