مروری بر تاثیر رویکرد اجتماع پژوهشی بر توسعه تفکر تاملی، روحیه پرسشگری و مدیریت یادگیری کلاس درس

نظام های آموزشی در هزاره سوم با تغییرات پارادایمی گسترده ای مواجه شده اند که هدف غایی آن ها گذار از انتقال صرف دانش به سوی پرورش مهارت های تفکر عالی و صلاحیت های اجتماعی-شناختی است. در این راستا، مقاله حاضر با هدف واکاوی و سنتز ادبیات نظری و پیشینه های تجربی پیرامون تاثیر رویکرد «اجتماع پژوهشی» بر سه مولفه بنیادین «تفکر تاملی»، «روحیه پرسشگری» و «مدیریت یادگیری کلاس درس» تدوین یافته است. از منظر روش شناسی، این مطالعه در زمره پژوهش های مروری با رویکرد سنتزپژوهی قرار دارد. بدین منظور، با بررسی نظام مند اسناد، مقالات معتبر علمی و پایان نامه های مرتبط در پایگاه های داده داخلی و بین المللی، مضامین کلیدی استخراج و با استفاده از منطق استقرایی جهت پیوند دادن مفاهیم خرد به نظریه های کلان (به ویژه تئوری یادگیری سازنده گرا) مورد تحلیل و یکپارچه سازی قرار گرفتند. بررسی نظام مند مبانی نظری نشان می دهد که یادگیری پایدار تنها زمانی رخ می دهد که دانش آموزان در یک اتمسفر تعاملی، فرصت واکاوی تجربیات و سنجش باورهای خود را داشته باشند. نتایج این مرور جامع حاکی از آن است که اجتماع پژوهشی، با پرهیز از نگاه های تقلیل گرایانه و اتخاذ رویکردی یکپارچه (انتگرال)، محیطی را خلق می کند که در آن معلم و دانش آموزان به عنوان همکارانی در فرآیند جستجوی معنا مشارکت کرده و بدین ترتیب، بستر روانی و شناختی لازم برای ارتقای تفکر تاملی، نهادینه سازی پرسشگری اصیل و در نهایت، گذار از کنترل سنتی کلاس به مدیریت سازنده گرایانه یادگیری فراهم می گردد.

کلیدواژه ها:

اجتماع پژوهشی ، تفکر تاملی ، روحیه پرسشگری ، مدیریت یادگیری ، کلاس درس ، رویکرد انتگرال.