اثرات فضای اموزشی در اجرای برنامه درسی پروژه محور

هدف از نگارش پژوهش حاضر بررسی اثرات فضای آموزشی در اجرای برنامه درسی پروژه محور می باشد. روش مطالعه و پژوهش حاضر بصورت مشاهده عینی در هنگام اجرای برنامه درسی پروژه محور بوده است. در این تحقیق علمی، که در حین تدریس درس علوم تجربی در مقطع متوسطه اول انجام شد، مشخص گردید، فضای تدریس باید حداقل طوری در نظر گرفته شود تا معلمان بعنوان اموزش دهنده، بتوانند همه فراگیران و ابزارها را در حین انجام کار عملی مشاهده نمایند و در صورت لزوم توضیحات لازم را ارائه نمایند و دیگر آنکه فضای عملکردی فراگیران طوری در نظر گرفته شود که فراگیران بتوانند در هنگام انجام پروژه عملی براحتی فضا برای جابجا شدن داشته باشند و اینکه فضای محل اجرای برنامه درسی مبتنی بر پروژه طوری باشد که مجموعه گروهای فراگیران بصورت مجزا قابل تشخیص باشند تا میزان فعالیت علمی آنها قابل سنجش و ارزیابی باشد.فضای سطحی میز کاری نیز به ازای هر نفر از اعضای گروه دانش آموزی حداقل ۳ متر مربع در نظر گرفته شود تا او بتواند به راحتی در مواقع لازم از ابزارهای کاربردی عملی - درسی خود در هنگام فعالیت عملی درسی بهره ببرد البته باید در نظر داشت که متناسب با هر نوع فعالیت عملی و علمی - درسی در مدارس باید سطح کاری عملی را در حد بهینه در نظر گرفت، مثلا میزها قابل شستشو و قابل جابجایی و قابل ضد عفونی کردن باشند و محیط کاری پروژه عملی از نور کافی برخوردار باشد.یافته های تحقیق حاضر نشان دادند که هرچه فضای لازم از مساحت بیشتر و تهویه مناسب و نور کافی برخوردار باشد، اجرای برنامه درسی پروژه محور بهتر و نتایج حاصل از اجرای آن از رضایت بیشتری برخوردار خواهد بود و یادگیری را افزایش خواهد داد.