طراحی و ارزشیابی الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله در آموزش ریاضی دوره متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف طراحی و ارزشیابی الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله در آموزش ریاضی دوره متوسطه اول انجام شد. با توجه به چالش های موجود در آموزش سنتی ریاضی، از جمله حفظ محوری، کاهش مشارکت دانش آموزان و ضعف در مهارت حل مسئله، استفاده از روش های نوین آموزشی ضروری به نظر می رسد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره متوسطه اول در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی هشت هفته با استفاده از الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله آموزش دید، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی آموزش داده شد. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه مهارت حل مسئله و فرم مشاهده مشارکت دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و آزمون تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی تدریس مبتنی بر حل مسئله تاثیر مثبت و معناداری بر یادگیری مفهومی ریاضی، مهارت حل مسئله و میزان مشارکت دانش آموزان دارد. دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل عملکرد بهتری در تحلیل مسائل، استفاده از راهبردهای منطقی و مشارکت در فعالیت های آموزشی نشان دادند. نتایج پژوهش بیانگر آن است که استفاده از روش های تدریس فعال و مسئله محور می تواند موجب بهبود کیفیت آموزش ریاضی و افزایش یادگیری عمیق دانش آموزان شود. بنابراین، به معلمان و برنامه ریزان آموزشی پیشنهاد می شود از الگوهای تدریس مبتنی بر حل مسئله در فرایند آموزش ریاضی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش ریاضی ، حل مسئله ، یادگیری مفهومی ، روش های تدریس فعال ، متوسطه اول ، مشارکت دانش آموزان