بررسی جایگاه روش های تدریس ( یاددهی- یادگیری) در برنامه درسی آموزش عالی با رویکرد عدالت آموزشی

آموزش عالی از مهم ترین مکان هایی هست که در ترویج عدالت و آموزش آن، نقش مهمی ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی جایگاه روش های تدریس در برنامه درسی آموزش عالی با رویکرد عدالت آموزشی انجام شد.روش پژوهش از جمله پژوهش های ترکیبی بود که در دو مرحله کیفی و کمی اجرا گردید. بخش کیفی،با استفاده از روش گراندد تئوری و بخش کمی با استفاده از روش توصیفی پیمایشی انجام شده است.مشارکت کنندگان در بخش کیفی، تمامی متخصصان حوزه برنامه درسی و تعلیم و تربیت بودند که با استفاده از تکنیک نمونه گیری هدفمند و اشباع نظری، با مطلعان کلیدی مصاحبه به عمل آمد.جامعه آماری در بخش کمی، کلیه اساتید علوم تربیتی در سراسر کشور بودند.برای تحلیل داده های کیفی از نرم افزار MAXQDA ۱۲ استفاده گردید. با استفاده از یافته ها، مدل مفهومی برنامه درسی مبتنی بر عدالت آموزشی در آموزش عالی در روش های یاددهی- یادگیری، تدوین گردید.بر این اساس پرسشنامه ای طراحی شد تا بر اساس آن، مدل مفهومی برنامه درسی تدوین شده مورد ارزیابی قرار گیرد.سپس پرسشنامه مذکور بین ۳۹۰ نفر از اساتید علوم تربیتی که با استفاده از جدول مورگان به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شده بودند، توزیع گردید.برای تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه از تحلیل عاملی تاییدی و مدل معادلات ساختاری از نرم افزار LISREL استفاده شده است که بار عاملی و آماره تی هر مولفه به تفکیک مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل داده ها،طی سه مرحله،کدگذاری باز،کدگذاری محوری وکدگذاری گزینشی به مفاهیم مجزا تفکیک شدندو در این راستا ۴۳ کد به دست آمد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، عدالت آموزشی ، آموزش عالی ، روش های تدریس( یاددهی-یادگیری)