مروری نظام مند بر روش های مدیریت نگهداری پل ها و ابنیه فنی شهری در شهرداری ها

نگهداری پل ها و ابنیه فنی شهری یکی از مهم ترین وظایف شهرداری ها جهت حفظ ایمنی، پایداری و کارایی زیرساخت های حمل ونقل شهرداری ها است. با توجه به فرسودگی سازه ها و افزایش فشارهای ناشی از ترافیک و شرایط محیطی، مدیریت بهینه نگهداری پل ها اهمیت ویژه ای یافته است. این مقاله مروری نظام مند به بررسی روش های سنتی و نوین مدیریت نگهداری پل ها و ابنیه فنی در شهرداری ها می پردازد. ابتدا مبانی نظری و اصول پایه این حوزه معرفی شده و سپس روش های سنتی نگهداری از جمله بازدیدهای چشمی و تعمیرات اصلاحی تحلیل می شوند. فناوری های نوین مانند سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، اینترنت اشیاء (IoT) و اسکن لیزری به عنوان ابزارهای پایش و نگهداری پیشرفته مطرح می شوند. همچنین، ارزیابی ریسک و مدل های اولویت بندی نگهداری مورد بررسی قرار گرفته اند که نقش مهمی در تخصیص بهینه منابع ایفا می کنند. روش های تصمیم گیری چندمعیاره (MCDM) از جمله AHP، TOPSIS و VIKOR نیز در زمینه اولویت بندی پروژه های نگهداری مورد تحلیل قرار گرفته و اهمیت دخالت ذینفعان در بهبود فرآیند تصمیم سازی تاکید شده است. نهایتا، سیاست گذاری در مدیریت نگهداری ابنیه فنی شهری مورد بحث قرار می گیرد و چشم اندازهای آینده، شامل روندهای فناوری و نیازهای آموزشی تشریح می شود. یافته های این مرور نظام مند می تواند راهنمایی جامع برای مدیران شهری، کارشناسان و پژوهشگران در جهت بهبود رویکردهای نگهداری پل ها و افزایش بهره وری منابع در شهرداری ها باشد.

کلیدواژه ها:

نگهداری پل ها ، مدیریت شهری ، اینترنت اشیاء ، تصمیم گیری چندمعیاره ، ارزیابی ریسک