ارزیابی تاثیر بازخوردهای توصیفی معلم بر رشد تفکر انتقادی دانش آموزان

هدف از این مقاله مروری، بررسی و تحلیل پژوهش های انجام شده پیرامون نقش بازخوردهای توصیفی معلم در پرورش تفکر انتقادی دانش آموزان است. در این مطالعه ابتدا مفهوم تفکر انتقادی و جایگاه آن در آموزش و یادگیری مورد بررسی قرار گرفته و سپس انواع بازخوردهای آموزشی به ویژه بازخورد توصیفی تحلیل شده اند. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که بازخوردهای توصیفی، به دلیل تمرکز بر فرایند یادگیری به جای نتیجه نهایی، موجب افزایش خودارزیابی، اصلاح نگرش های شناختی و ارتقای مهارت های تحلیل و استدلال در دانش آموزان می شود. همچنین شواهد پژوهشی بیانگر آن است که معلمان با به کارگیری بازخوردهای توصیفی مناسب، زمینه شکل گیری محیط یادگیری تامل گرا و مشارکتی را فراهم می کنند که در آن تفکر انتقادی به صورت تدریجی رشد می یابد. در پایان، مقاله ضمن مرور نقاط قوت و محدودیت های مطالعات موجود، پیشنهادهایی برای طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر بازخورد توصیفی جهت تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازخورد توصیفی ، تفکر انتقادی ، آموزش و یادگیری ، نقش معلم ، ارزیابی کیفی