یادگیری مبتنی بر فناوری های دیجیتال و تاثیر آن برانگیزش تحصیلی دانش آموزان

یادگیری مبتنی بر فناوری های دیجیتال به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی در دهه های اخیر، نقش فزاینده ای در تحول فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا کرده است. گسترش ابزارهایی نظیر سامانه های مدیریت یادگیری، نرم افزارهای تعاملی، بازی های آموزشی، کلاس های هوشمند و محتوای چندرسانه ای، فرصت های تازه ای برای افزایش مشارکت فعال دانش آموزان فراهم آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر فناوری های دیجیتال بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان و با رویکردی توصیفی–مروری انجام شده است. روش گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و با تحلیل منابع علمی داخلی و بین المللی صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد بهره گیری هدفمند از فناوری های دیجیتال می تواند از طریق افزایش جذابیت محتوا، تقویت تعامل، ارائه بازخورد فوری، ایجاد فرصت یادگیری خودراهبر و شخصی سازی آموزش، موجب ارتقای انگیزش درونی و بیرونی دانش آموزان شود. همچنین شواهد حاکی از آن است که طراحی آموزشی مناسب و نقش تسهیل گر معلم در استفاده از فناوری، شرط اساسی برای تحقق آثار مثبت آن بر انگیزش تحصیلی است. در مقابل، استفاده غیرهدفمند یا افراطی از فناوری ممکن است به کاهش تمرکز، وابستگی سطحی به ابزارها و افت کیفیت یادگیری منجر شود. در مجموع، نتایج این مطالعه نشان می دهد که فناوری های دیجیتال در صورت به کارگیری آگاهانه و مبتنی بر اصول تربیتی، می توانند به عنوان ابزاری موثر در تقویت انگیزش تحصیلی و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، فناوری های دیجیتال ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموزان.