نقش یادگیری مبتنی بر بازی و شبیه سازی های دیجیتال بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان

با گسترش فناوری های دیجیتال، روش های تعاملی مانند یادگیری مبتنی بر بازی و شبیه سازی های دیجیتال به عنوان ابزارهای موثر در آموزش دانش آموزان مطرح شده اند. این مقاله مروری به بررسی شواهد علمی موجود درباره تاثیر این روش ها بر انگیزش و یادگیری دانش آموزان می پردازد. برای این منظور، مطالعات منتشرشده در پایگاه های داده معتبر مانند Web of Science، Scopus، ERIC و Springer در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که بازی های آموزشی موجب افزایش انگیزش درونی، مشارکت فعال و علاقه مندی دانش آموزان می شوند، در حالی که شبیه سازی های دیجیتال موجب بهبود یادگیری مفهومی، مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی می گردند. همچنین، ترکیب این دو روش اثرات مثبت بیشتری دارد و موجب ارتقای یادگیری فعال و تعامل گروهی می شود. با وجود محدودیت های مطالعات فعلی، شواهد حاکی از آن است که بهره گیری هدفمند از بازی و شبیه سازی دیجیتال می تواند فرصت های یادگیری تعاملی و موثر را در محیط های آموزشی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، شبیه سازی دیجیتال ، انگیزش دانش آموزان ، یادگیری فعال ، آموزش STEM