تاثیر تدریس به کمک داستان های کوتاه دیجیتال در مقابل داستان های چاپی بر درک شنیداری کودکان دبستانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس به کمک داستان های کوتاه دیجیتال در مقایسه با داستان های چاپی بر درک شنیداری کودکان دبستانی انجام شده است. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال در نظام های آموزشی و افزایش دسترسی کودکان به کتاب های الکترونیکی و داستان های تعاملی، ضرورت بررسی تاثیر این رسانه های نوین بر مهارت های زبانی کودکان به ویژه درک شنیداری، به عنوان یکی از پایه های اصلی یادگیری زبان، بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای معتبر شامل مقالات و کتاب های منتشر شده انجام گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که داستان های کوتاه دیجیتال به دلیل دارا بودن ویژگی هایی مانند تصاویر متحرک، جلوه های صوتی، قابلیت تعامل و بازخورد فوری، می توانند توجه و انگیزه کودکان را افزایش داده و در نتیجه درک شنیداری آنان را بهبود بخشند. با این حال، داستان های چاپی نیز به دلیل ایجاد فرصت برای تعامل عمیق تر والدین و مربیان با کودک و عدم وجود عوامل حواس پرتی، همچنان نقشی موثر در توسعه مهارت های شنیداری ایفا می کنند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که ترکیب متوازن داستان های دیجیتال و چاپی، متناسب با سن، سطح رشد شناختی و نیازهای فردی کودکان، می تواند بهترین رویکرد برای تقویت درک شنیداری در دوره دبستان باشد.

کلیدواژه ها:

داستان های کوتاه دیجیتال ، داستان های چاپی ، درک شنیداری ، کودکان دبستانی ، فناوری آموزشی