بررسی اثربخشی کوتاه مدت طرحواره درمانی بر کاهش نشخوار فکری در دانشجویان مبتلا به طرحواره نقص شرم

هدف این پژوهش مروری، بررسی اثربخشی کوتاه مدت طرحواره درمانی بر کاهش نشخوار فکری در دانشجویان مبتلا به طرحواره نقص شرم بود. نشخوار فکری به عنوان یکی از مولفه های شناختی مرتبط با اختلالات هیجانی، به ویژه در جمعیت دانشجویی که با تنش های تحصیلی و اجتماعی مواجه هستند، شیوع قابل توجهی دارد. طرحواره نقص شرم که با احساس عمیق بی ارزشی، حقارت و ترس از افشای عیوب همراه است، بستر مناسبی برای تداوم افکار تکراری و منفی فراهم می کند. در این مقاله، ابتدا مفهوم نشخوار فکری و طرحواره نقص شرم تبیین شده و سپس اصول و ساختار جلسات کوتاه مدت طرحواره درمانی (معمولا بین ۸ تا ۱۲ جلسه) تشریح می گردد. مکانیسم های تاثیر این رویکرد شامل شناسایی و بازسازی طرحواره های ناسازگار اولیه، کاهش شرم درون سازی شده، و آموزش سبک های جایگزین مواجهه با افکار منفی است. یافته های مطالعات تجربی داخلی و خارجی نشان داده است که طرحواره درمانی کوتاه مدت می تواند به طور معناداری نشخوار فکری را کاهش دهد. همچنین مقایسه این رویکرد با درمان شناختی رفتاری نشان دهنده مزیت نسبی آن در تغییر محتوای عمیق طرحواره ای است. در پایان، محدودیت های پژوهش های موجود (مانند حجم نمونه کوچک و فقدان پیگیری طولانی مدت) و توصیه های عملی برای مشاوران مراکز مشاوره دانشگاهی ارائه می شود. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که طرحواره درمانی کوتاه مدت مداخله ای اثربخش و زمان کارآمد برای کاهش نشخوار فکری دانشجویان دارای طرحواره نقص شرم محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی کوتاه مدت ، نشخوار فکری ، طرحواره نقص شرم ، دانشجویان ، اثربخشی