نقش میانجی گری مکانیزم های دفاعی در ارتباط بین تاب آوری ایگو با شدت افسردگی در فرهنگیان شهر مه ولات

فرهنگیان به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، اغلب با فشارهای شغلی روبرو هستند که می تواند بر سلامت روان و عملکرد حرفه ای آنان تاثیرگذار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی گری مکانیزم های دفاعی در ارتباط بین تاب آوری ایگو با شدت افسردگی در فرهنگیان شهرستان مه ولات انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل تمامی فرهنگیان شهرستان مه ولات در سال تحصیلی جاری بود که تعداد آن ها ۱۰۲۴ نفر برآورد شد. نمونه پژوهش ۲۸۰ نفر تعیین شد که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد تاب آوری ایگو (بلوک و کرمن، ۱۹۹۶)، سبک های دفاعی DSQ-۴۰ (آندروز و همکاران، ۱۹۹۳) و افسردگی بک-نسخه دوم جمع آوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته ها نشان داد که تاب آوری ایگو با شدت افسردگی رابطه منفی و معنادار دارد و مکانیزم های دفاعی نابالغ رابطه مثبت و معنادار. مدل مفهومی برازش مناسبی داشت و دفاع های رشدیافته و رشدنایافته نقش میانجی معنادار ایفا کردند، اما دفاع های روان آزرده میانجی نبود. این نتایج حاکی از آن است که تاب آوری ایگو از طریق دفاع های سازگار شدت افسردگی را کاهش می دهد. این یافته ها بر لزوم مداخلات پیشگیرانه مانند برنامه های تقویت تاب آوری ایگو و تعدیل دفاع های نابالغ در آموزش وپرورش تاکید دارد تا از فرسودگی شغلی و پیامدهای روانی در فرهنگیان جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

مکانیرم دفاعی ، تاب آوری ایگو ، افسردگی ، فرهنگیان