طراحی چارچوب هوشمند برای پایش و بهبود یادگیری دانش آموزان بر پایه ارزشیابی تکوینی و تحلیل داده های آموزشی

تحولات فناوری و گسترش کاربرد هوش مصنوعی در آموزش، امکان بازنگری در شیوه های سنتی ارزشیابی آموزشی را فراهم کرده است. ارزشیابی تکوینی به عنوان رویکردی موثر برای پایش مستمر یادگیری و ارائه بازخوردهای اصلاحی شناخته می شود، اما اجرای دقیق آن در کلاس های درس همواره با محدودیت هایی همراه بوده است. هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوبی برای بهره گیری از ظرفیت های هوش مصنوعی در تقویت فرایند ارزشیابی تکوینی و بهبود پایش یادگیری دانش آموزان است. در این مطالعه با بررسی مبانی نظری و تحلیل پژوهش های مرتبط با ارزشیابی آموزشی و تحلیل داده های یادگیری، مولفه های یک الگوی ارزشیابی هوشمند شناسایی و تبیین شد. نتایج نشان می دهد که استفاده از سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی می تواند امکان تحلیل دقیق داده های یادگیری، ارائه بازخوردهای سریع و شخصی سازی شده و حمایت از تصمیم گیری های آموزشی معلمان را فراهم کند. به کارگیری چنین رویکردی می تواند ارزشیابی را از یک فعالیت مقطعی به فرایندی مستمر برای هدایت یادگیری تبدیل کرده و در نهایت به ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر شود.واژگان کلیدی: ارزشیابی تکوینی، هوش مصنوعی در آموزش، تحلیل داده های یادگیری، بازخورد آموزشی، پایش یادگیری دانش آموزان