چگونه توانستم نگرش دانش آموزم اسرا پایه پنجم ابتدایی دبستان ماموستا برهان عالی را نسبت به مشکل جسمی خود تغییر دهم؟

هدف اصلی این اقدام پژوهی، تغییر نگرش منفی دانش آموز پایه پنجم، سارا، نسبت به مشکل جسمی اش بود. سارا در مدرسه ابتدایی ماموستا برهان عالی در ناحیه ۱ سنندج مشغول به تحصیل بود و به دلیل مشکل جسمی، از حضور در جمع همسالان خودداری می کرد، اعتماد به نفس پایینی داشت و در فعالیت های گروهی مشارکت نمی کرد. این موضوع بر پیشرفت تحصیلی و روانی او تاثیر منفی گذاشته بود. پژوهشگر با یک سال سابقه خدمت و با تخصص در رشته مشاوره، تصمیم گرفت با بهره گیری از روش های علمی، نگرش این دانش آموز را بهبود بخشد.روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر اقدام پژوهی بود. در مرحله اول با استفاده از ابزارهایی نظیر مصاحبه فردی، مشاهده رفتاری، گفت وگو با والدین و معلمان و بررسی پرونده تحصیلی دانش آموز، اطلاعات لازم جمع آوری شد. سپس با تحلیل داده ها، عوامل موثر در شکل گیری نگرش منفی او شناسایی گردید. راهکارهایی همچون گفت وگو درمانی، الگوسازی با معرفی افراد موفق دارای ناتوانی جسمی، آموزش مهارت های اجتماعی، جلب حمایت هم کلاسی ها و جلسات آموزشی با خانواده اجرا شد.یافته ها نشان داد که پس از اجرای این راهکارها، سارا مشارکت بیشتری در فعالیت های کلاسی داشت، در تعامل با همسالان پیشرفت قابل توجهی نشان داد و نگرش مثبت تری نسبت به توانایی ها و وضعیت خود پیدا کرد. همچنین سطح اضطراب و احساس شرم در او کاهش یافت و حس ارزشمندی و امیدواری در او تقویت شد. این پژوهش نشان داد که با مداخلات مشاوره ای هدفمند و حمایت محیطی، می توان تاثیرات منفی ناتوانی های جسمی را بر نگرش و عملکرد دانش آموزان کاهش داد.

کلیدواژه ها:

نگرش ، ناتوانی جسمی ، اعتماد به نفس ، مداخله مشاوره ای ، عزت نفس ، دانش آموز ابتدایی