تاثیر هوش مصنوعی در کاهش مصرف آب گیاهان دارویی کاشت شده در فضای سبز شهری

بحران کم آبی در دهه های اخیر به یکی از مهم ترین چالش های زیست محیطی جهان تبدیل شده است. رشد شهرنشینی، تغییرات اقلیمی، افزایش دمای زمین و مصرف بی رویه منابع آبی موجب شده است که مدیریت هوشمند مصرف آب در فضای سبز شهری اهمیت ویژه ای پیدا کند. در این میان، گیاهان دارویی به دلیل ارزش اقتصادی، درمانی، زیست محیطی و سازگاری نسبی با شرایط اقلیمی، جایگاه مهمی در طراحی فضای سبز پایدار شهری یافته اند. با این حال، نگهداری و آبیاری این گیاهان در شرایط محدودیت منابع آب نیازمند استفاده از فناوری های نوین و روش های مدیریتی کارآمد است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی در کاهش مصرف آب گیاهان دارویی کاشت شده در فضای سبز شهری انجام شده است.در این مقاله تلاش شده است تا نقش فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی در بهینه سازی الگوی آبیاری، تحلیل داده های محیطی، پیش بینی نیاز آبی گیاهان و کنترل هوشمند سامانه های آبیاری مورد بررسی قرار گیرد. روش پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی مقالات علمی معتبر، گزارش های پژوهشی و تحلیل تجربیات شهرهای موفق در مدیریت هوشمند فضای سبز گردآوری شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که استفاده از سامانه های هوشمند مبتنی بر یادگیری ماشین، اینترنت اشیا و تحلیل داده های اقلیمی می تواند مصرف آب فضای سبز شهری را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. همچنین استفاده از حسگرهای رطوبتی و الگوریتم های پیش بینی کننده موجب افزایش دقت در زمان و میزان آبیاری شده و از هدررفت منابع آبی جلوگیری می کند.یافته های پژوهش نشان می دهد که ترکیب گیاهان دارویی کم آب بر با سامانه های هوش مصنوعی می تواند الگوی مناسبی برای توسعه فضای سبز پایدار در شهرهای کم آب ایران باشد. علاوه بر آن، کاهش هزینه های نگهداری، افزایش سلامت گیاهان، ارتقای کیفیت زیست محیطی شهرها و توسعه مدیریت علمی فضای سبز از دیگر مزایای استفاده از فناوری های هوشمند به شمار می رود. در نهایت، مقاله حاضر بر ضرورت توجه مدیران شهری، پژوهشگران و نهادهای آموزشی به توسعه فناوری های نوین در مدیریت منابع آب تاکید می کند.واژگان کلیدی:هوش مصنوعی، مصرف آب، گیاهان دارویی، فضای سبز شهری، آبیاری هوشمند