تاثیر سبک فرزندپروری والدین بر انگیزه تحصیلی کودکان دوره اول ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر میزان انگیزه تحصیلی کودکان دوره اول ابتدایی است. این مطالعه از نوع کاربردی و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های اول تا سوم ابتدایی و والدین آنان در شهر ساری می باشد. نمونه ای به حجم ۲۰۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سبک فرزندپروری بامریند و پرسشنامه انگیزه تحصیلی هرمنس بود که روایی و پایایی آن ها با آزمون آلفای کرونباخ تایید گردید.نتایج تحلیل داده ها با آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که سبک فرزندپروری دموکراتیک والدین رابطه مثبت و معناداری با انگیزه تحصیلی کودکان دارد؛ در حالی که سبک های استبدادی و سهل گیر اثر منفی بر انگیزه تحصیلی نشان دادند. بر اساس یافته ها، تعاملات عاطفی والدین، حمایت در تصمیم گیری های تحصیلی و ارتباط باز میان والدین و فرزندان از عوامل موثر در ارتقای انگیزه یادگیری محسوب می شوند.در نتیجه، به کارگیری سبک فرزندپروری دموکراتیک در خانواده می تواند به عنوان رویکردی موثر برای افزایش علاقه و پایداری تحصیلی دانش آموزان ابتدایی پیشنهاد گردد.

کلیدواژه ها:

فرزندپروری ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموز ابتدایی ، سبک والدگری ، دموکراتیک ، استبدادی ، سهل گیر.