بررسی نقش مهارت ذهنآگاهی و مولفههای آن در پیش بینی احساس شادکامی زنان شهر تهران

مروری بر یافتهها نشان میدهد که آسیبهای روانی و عاطفی در زنان در دهه اخیر افزایش داشته است. این در حالی است که توجه به بهزیستی روانی و شادکامی جزو برنامههای هر جامعه در حال رشد و توسعه تلقی میگردد. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف پیشبینی احساس شادکامی براساس ذهنآگاهی و مولفههای آن انجام شد. روش پژوهش توصیفی-مقطعی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی زنان ساکن در منطقه سه شهر تهران در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند، که از بین آنها ۹۰ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادههای پژوهش شامل چکلیست اطلاعات دموگرافیک-فرم محقق ساخته و پرسشنامه ذهنآگاهی-بائر و همکاران (۲۰۰۶) بود. تحلیل دادهها با روشهای آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی انجام شد. میانگین سن افراد نمونه برابر با ۲۷ سال بود. نتایج نشان داد بهترتیب بین ذهنآگاهی (۳۰/۰=r و ۰۱۱/۰>p) با احساس شادکامی زنان، همبستگی مثبت و معناداری دارد. این رابطه همچنین بین عامل مشاهده ۲۱/۰، توصیف ۱۷/۰، عمل همراه با آگاهی ۱۹/۰، عدم قضاوت ۲۵/۰ و عدم واکنش ۲۱/۰ با احساس شادکامی همبستگی معناداری داشتند. تحلیل رگرسیون نیز حاکی از آن بود که ۱۹ درصد از واریانس احساس شادکامی براساس مولفههای ذهنآگاهی تبیین شده است.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، شادکامی ، زنان