پرورش مهارت های کارآفرینی اولیه با پروژه های عملی مبتنی بر حل مسائل واقعی در دوره ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش مروری، تبیین و بررسی چگونگی پرورش مهارت های کارآفرینی اولیه در دانش آموزان دوره ابتدایی با استفاده از رویکرد پروژه های عملی مبتنی بر حل مسائل واقعی است. در عصر حاضر، با تغییر پارادایم های اقتصادی و اجتماعی، تربیت نسل خلاق، نوآور و دارای ذهنیت کارآفرینانه به عنوان یکی از رسالت های اصلی نظام های آموزشی شناخته می شود. این مقاله با بهره گیری از روش مرور نظام مند و تحلیل انتقادی ادبیات، به بررسی مبانی نظری، پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی و یافته های تجربی در حوزه آموزش کارآفرینی پرداخته است. نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که روش های سنتی و معلم محور، کارایی لازم برای پرورش مهارت های کارآفرینی را ندارند و در مقابل، رویکردهای یادگیری فعال، به ویژه یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) و حل مسئله واقعی، تاثیر معناداری بر ارتقای شاخص هایی همچون خلاقیت، خودکارآمدی، تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند. همچنین، یافته ها بیانگر آن است که درگیری دانش آموزان با مسائل واقعی محیط پیرامون، انگیزه یادگیری و حس مسئولیت پذیری آنان را افزایش می دهد. با این حال، پژوهش حاضر به موانع ساختاری و فرهنگی نظیر فشار برنامه درسی، ترس از شکست و نقش سنتی معلمان نیز اشاره دارد و بر ضرورت تغییر نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تاکید می ورزد. در نهایت، استدلال می شود که تلفیق پروژه های عملی با برنامه درسی دوره ابتدایی، ضمن همسویی با اهداف سند تحول بنیادین، راهکاری کارآمد برای تربیت شهروندانی فعال و کارآفرین در آینده است.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی اولیه ، دوره ابتدایی ، پروژه های عملی ، حل مسائل واقعی ، یادگیری فعال ، مهارت های زندگی.