نقش معلم در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان ابتدایی

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد همه جانبه کودکان، نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. در این میان، معلم به عنوان مهم ترین عامل محیط آموزشی، تاثیر مستقیمی بر شکل گیری و تقویت ابعاد مختلف هوش هیجانی دانش آموزان دارد. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش معلم در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان ابتدایی و بررسی مولفه ها و راهبردهای موثر در این زمینه است. پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از مطالعات نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. داده ها از طریق بررسی منابع علمی معتبر فارسی و انگلیسی گردآوری و به صورت تحلیلی تفسیر شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که شیوه تعامل معلم با دانش آموزان، سبک مدیریت کلاس، میزان همدلی، مهارت های ارتباطی، الگو بودن در تنظیم هیجان ها و ایجاد محیطی امن و حمایتی، نقش بسزایی در رشد خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین نتایج بیانگر آن است که معلمانی که از راهبردهای آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی استفاده می کنند، زمینه بهتری برای مشارکت فعال، کاهش رفتارهای ناسازگار و افزایش انگیزه یادگیری فراهم می سازند. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت توجه نظام آموزشی به آموزش مهارت های هیجانی معلمان و گنجاندن مولفه های هوش هیجانی در برنامه های درسی دوره ابتدایی تاکید می کند و می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های آموزشی و پژوهش های آتی در این حوزه باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، دانش آموزان ابتدایی ، تعامل آموزشی ، مهارت های اجتماعی