نقش هنرهای تجسمی و موسیقی درمانی در توسعه مهارت های هیجانی کودکان دبستانی

هدف اصلی این پژوهش مروری، بررسی و تبیین نقش هنرهای تجسمی و موسیقی درمانی در توسعه مهارت های هیجانی کودکان دبستانی بود. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و از نوع مرور نظام مند (Systematic Review) بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مقالات علمی-پژوهشی فارسی منتشر شده در پایگاه های معتبر علمی کشور در بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۰ بود که با استفاده از کلیدواژه های «هنرهای تجسمی»، «موسیقی درمانی»، «مهارت های هیجانی»، «هوش هیجانی» و «کودکان دبستانی» جستجو شدند. پس از غربالگری اولیه و اعمال معیارهای ورود و خروج، ۱۰ مقاله به عنوان نمونه نهایی انتخاب و مورد تحلیل محتوایی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که هنرهای تجسمی از طریق ایجاد بستر امن برای بیان احساسات و تخلیه هیجانی، به طور معناداری باعث کاهش اضطراب، افزایش خودکارآمدی و تقویت خلاقیت در کودکان می شوند. همچنین، نتایج حاکی از آن بود که موسیقی درمانی با تاثیر بر سیستم عصبی و ایجاد نظم ریتمیک، نقش موثری در کاهش اختلالات رفتاری، کنترل خشم، افزایش تمرکز و تقویت مهارت های همدلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. علاوه بر این، مداخلات هنری به عنوان عاملی برای افزایش تاب آوری و سلامت روان در برابر استرس های مدرسه شناخته شدند. در مجموع، شواهد پژوهشی تایید می کند که تلفیق هنرهای تجسمی و موسیقی در برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس ابتدایی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای پرورش همه جانبه مهارت های هیجانی و شناختی کودکان است.

کلیدواژه ها:

هنرهای تجسمی ، موسیقی درمانی ، مهارت های هیجانی ، هوش هیجانی ، کودکان دبستانی ، سلامت روان.