بررسی مفهوم مرغ خواب( حال مشاهده) در آثار گل ومرغ ایرانی از منظر عرفان عاشقانه و ارتباط آن با حال باطنی هنرمند

تگرار نشانه و نمادهای عناصر تصویر در اثار تاریخی و فرهنگی توسط هنرمندان یک مرز وبوم نمایشگر ارتباط انها با مفاهیم همان فرهنگ است. مرغ خواب یکی از این نقوش پر تکرار است در گروهی از اثار گل ومرغ ،چشمهای مرغ بسته اند و در نگاه اول به نظر میرسد که پرنده ای در حال استراحت یا خواب نقاشی شده است از این جهت اگر بپذیریم که مرغ در ایران اسلامی نشانه روح است و نقاشان گل ومرغ احوال روانی و سلوک عرفانی ومعنوی شان را در وضعیت های مرغ تصور می کرده اند امکان دارد به معنای پنهان شده در تصویر مرغ ظاهرا خواب نزدیک شویم پرسش و هدف مقاله حاضر مفهوم مرغ خواب حال مشاهده در اثار گل ومرغ ایرانی از منظر عرفان عاشقانه و ارتباط ان با حال باطنی هنرمند میباشد برای یافتن جایگاه نقوش هنر سنتی پس از ورود اسلام به ایران باید انرا از منظر عرفان عاشقانه بررسی کرد زیرا در مباحث دیگر نظیر فقه و کلام صحبتی از زیبایی به میان نمیاید از این رو روش پزوهش حاضر ارجاع به متون عرفان ادب اسلامی از نوع کتابخانه ای و استفاده ازمنابع مکتوب و دیجیتال از طریق تحلیل متون و تطبیق با مسیله بوده است.در اینمقاله منابع اصلی که سازنده جهان فکری و فرهنگی هنرمند هستند در این دوره با روش تحلیل وتوصیفی بررسیو یافته های پزوهش نشان دادند که هنرمند ایرانی از منظر عرفان به مقتضای اصل تجلی با به تصویر کشیدن نقش مرغ خواب به بیان تصویر سالک یا روح خویش پرداخته که از طریق جذبه یا طی طریق هفت وادی عشق در مامن امن (احسن تقویم)درکنار گل مظهر جمال الهی(خاندان پاک نبوت) باچشم بستن بر روی ظواهر مادی ارام وقرار گرفته و اگر چه چشمش بسته چشم دلش بر روی حقیقت هستی باز گشته چندان که حق سمع و بصر و ادراک او شده است

کلیدواژه ها:

گل و مرغ ایرانی ، مرغ خواب (مشاهده) ، عرفان عاشقانه ، گل