بررسی نقش روش های نوین تدریس در بهبود یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی

تحولات سریع فناوری و تغییر نیازهای آموزشی، نظام های آموزشی را ناگزیر به بهره گیری از روش های نوین تدریس کرده است. در مقطع ابتدایی، به عنوان پایه و اساس نظام آموزشی، استفاده از روش های سنتی پاسخگوی نیازهای یادگیری نسل جدید دانش آموزان نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش های نوین تدریس در بهبود یادگیری دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی، پایان نامه ها و گزارش های پژوهشی معتبر در بازه زمانی 1390 تا 1402 انجام شده است. یافته ها نشان می دهد به کارگیری روش هایی مانند یادگیری فعال، آموزش مبتنی بر فناوری، آموزش مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه، کلاس معکوس و استفاده از ابزارهای دیجیتال و بازی وارسازی، موجب افزایش چشمگیر انگیزش تحصیلی (تا 40 درصد)، درک عمیق تر مفاهیم، تقویت مهارت های اجتماعی و ارتباطی، پرورش تفکر انتقادی و خالقیت و در نهایت بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که تلفیق فناوری های نوین با آموزش ابتدایی می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا کند و ضرورت دارد که معلمان و برنامه ریزان آموزشی به این مهم توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال