بررسی رابطه شادکامی و کیفیت خواب در بین دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سراوان

شادکامی و کیفیت خواب از جمله مولفه های اساسی سلامت روان و کیفیت زندگی انسان به شمار می روند که نقش تعیین کننده ای در عملکرد فردی، اجتماعی و تحصیلی افراد ایفا می کنند. شادکامی به عنوان یکی از مفاهیم بنیادین روان شناسی مثبت گرا، با احساس رضایت از زندگی، تجربه هیجانات مثبت، نگرش خوش بینانه نسبت به آینده و ارزیابی مثبت از خود و محیط همراه است. در مقابل، خواب یکی از نیازهای اساسی زیستی انسان است که نقش مهمی در بازسازی جسمی و روانی، تنظیم هیجانات، تثبیت حافظه و بهبود عملکرد شناختی دارد. اختلال در کیفیت خواب می تواند پیامدهای منفی متعددی از جمله خستگی مزمن، کاهش تمرکز، افت عملکرد تحصیلی، افزایش اضطراب و افسردگی و کاهش شادکامی به همراه داشته باشد (فرخ، 1372؛ پاول، 1371). پژوهش ها نشان داده اند که بین شادکامی و کیفیت خواب رابطه ای دوسویه وجود دارد؛ به گونه ای که شادکامی بیشتر می تواند به خواب بهتر منجر شود و خواب مطلوب نیز نقش مهمی در افزایش شادکامی و رضایت از زندگی ایفا می کند واتسون و کلارک، 2001 به دلیل شرایط خاص تحصیلی، فشارهای روانی، امتحانات، نگرانی های آینده شغلی و تغییر سبک زندگی، دانشجویان بیش از سایر اقشار جامعه در معرض مشکلات خواب و کاهش شادکامی قرار دارند. از این رو، بررسی رابطه بین شادکامی و کیفیت خواب در این قشر از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شادکامی و کیفیت خواب در میان دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سراوان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجویان شاغل به تحصیل در سال تحصیلی 1404–1403 است. نمونه پژوهش شامل 50 نفر (25 زن و 25 مرد) بود که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد و پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) بود. نتایج پژوهش نشان داد که بین شادکامی و کیفیت خواب رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و تفاوت معناداری بین دانشجویان دختر و پسر مشاهده نشد.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، کیفیت خواب ، دانشجویان ، سلامت روان