نقش باورهای هوشی (نظریه ذهن پویا) در پذیرش شکست و تلاش مجدد در دانش آموزان

شکست در فرآیند یادگیری پدیده ای اجتناب ناپذیر است، اما واکنش دانش آموزان در برابر آن می تواند مسیر آینده تحصیلی آن ها را تعیین کند. در حالی که برخی دانش آموزان در مواجهه با شکست دلسرد می شوند و تلاش را رها می کنند، دیگران آن را به عنوان فرصتی برای یادگیری تلقی کرده و با تلاشی مجدد و بیشتر به کار خود ادامه می دهند. نظریه ذهنیت (Mindset) یا باورهای هوشی، که توسط کارول دوک مطرح شده است، توضیح می دهد که چگونه باور دانش آموزان در مورد ثابت یا پذیر بودن هوش، این واکنش ها را شکل می دهد. هدف این پژوهش مروری، بررسی و تبیین نقش باورهای هوشی (ذهنیت ثابت در برابر ذهنیت رشد) در نحوه پذیرش شکست و تداوم تلاش در دانش آموزان است.این مطالعه به روش مروری نظام مند انجام شد. جستجوی جامع در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انجام شد. کلیدواژه های مورد استفاده شامل «باورهای هوشی»، «ذهنیت رشد»، «پذیرش شکست»، «تاب آوری تحصیلی» و «تلاش مجدد» بود. در نهایت، ۳۸ مقاله و پژوهش که معیارهای ورود را داشتند، انتخاب و به روش تحلیل محتوای کیفی و ترکیبی مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس شواهد موجود، باورهای هوشی نقش کلیدی در پیش بینی واکنش دانش آموزان در برابر ناکامی ایفا می کند. ترویج ذهنیت رشد در مدارس می تواند فرهنگ کلاس را از رقابت بر سر نمره به تمرکز بر یادگیری و پیشرفت تغییر دهد. پیشنهاد می شود که معلمان و والدین با تغییر زبان و نوع بازخورد خود (تمرکز بر تلاش به جای استعداد)، به دانش آموزان کمک کنند تا شکست را پله ای برای موفقیت بدانند و در مسیر یادگیری پایدار بمانند.

کلیدواژه ها:

باورهای هوشی ، ذهنیت رشد ، شکست ، تلاش مجدد ، تاب آوری تحصیلی ، انگیزش.