بررسی رابطه بین آموزش مجازی و مهارت حل مساله با خلاقیت در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین آموزش مجازی و مهارت حل مساله با خلاقیت در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آغاجاری بوده است. جامعه آماری تحقیق حاضر را دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آغاجاری سال تحصیلی ۱۴۰۴_۱۴۰۳ با تعداد ۸۷۷ نفر تشکیل می دادند، که براساس فرمول کوکران، تعداد ۲۶۸ نفر به عنوان نمونه پژوهش در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری نیز به صورت تصادفی ساده اجرا گردید. پژوهش حاضر براساس ماهیت و روش گردآوری داده ها، یک پژوهش توصیفی- همبستگی است و از نظر هدف کاربردی می باشد. در ادامه برای بررسی متغیرهای تحقیق از پرسشنامه های آموزش مجازی کیم و لی(۲۰۰۵)، مهارت حل مسئله هپنر و خلاقیت تورنس(۱۹۷۹) استفاده گردید. همچنین برای آزمون نرمال بودن داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنف استفاده شد و با توجه به غیرنرمال بودن توزیع داده های آماری، برای آزمون فرضیه های تحقیق از نرم افزار اس پی اس اس و ضرایب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون استفاده گردید. نتایج ضریب همبستگی رگرسیون نشان داد آموزش مجازی به میزان ۸۴ درصد بر خلاقیت در دانش آموزان و مهارت حل مسئله به میزان ۵۲ درصد بر خلاقیت در دانش آموزان متوسطه اول شهرستان آغاجاری تاثیر می گذارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، مهارت حل مساله ، خلاقیت ، دانش آموزان