پیش بینی تفکر انتقادی براساس ویژگی های شخصیتی و سبک های مدیریت کلاس در معلمان

هدف تحقیق حاضر پیش بینی تفکر انتقادی براساس ویژگی های شخصیتی و سبک های مدیریت کلاس در معلمان مقطع متوسطه اول شهر بهبهان بود. طرح این پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه معلمان مقطع متوسطه اول شهر بهبهان به تعداد ۴۲۰ نفر در سال تحصیلی -۱۴۰۴ ۱۴۰۳ است. جهت انتخاب نمونه معلمان از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد. بدین منظور از پرسشنامه تفکر انتقادی شعبانی (۱۳۷۸)، سبک مدیریت کلاس درس عالی و امین یزدی(۱۳۸۷) و پرسشنامه شخصیتی نئو (۱۹۸۵)، استفاده شد. در این پژوهش جهت تحلیل داده ها علاوه بر روش آمار توصیفی نظیر بیشترین و کمترین نمره، میانگین، انحراف استاندارد، از همبستگی ساده و رگرسیون چندگانه نیز استفاده شده است. نتایج پژوهش با استفاده از روش همبستگی نشان داد که رابطه متغیرهای سبکهای مدیریت کلاس و ویژگیهای شخصیتی با تفکر انتقادی معنیدار هستند. بدین معنی که بین سبکهای مدیریت کلاس با تفکر انتقادی ۰/۴۳۹) r=، ۰/۰۱ (p< رابطه معنی داری وجود دارد. بین ویژگیهای شخصیتی با تفکر انتقادی ۰/۴۶۸) r=، ۰/۰۱ (p< رابطه معنی داری وجود دارد. نتایج ضرایب رگرسیونی و ضریب بتا نشان داد که سبکهای مدیریت کلاس با β=۰/۳۵۴)، (P>۰/۰۱ و ویژگیهای شخصیتی با ۰/۳۶۸) β=، (P>۰/۰۱ پیش بین کننده هایی برای تفکر انتقادی محسوب میشوند.

کلیدواژه ها:

سبکهای مدیریت کلاس ، ویژگیهای شخصیتی ، معلمان ، تفکر انتقادی