مقایسه اثربخشی روش تدریس مشارکتی و بارش مغزی بر یادگیری و حل مساله درس ریاضی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان خرامه

هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی روش تدریس مشارکتی و بارش مغزی بر یادگیری و حل مساله درس ریاضی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان خرامه بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با یک گروه کنترل و دو گروه آزمایش بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر خرامه در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بود که ۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی و از طریق قرعه کشی انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه۲۰نفره آزمایش و ۲۰نفره کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش اول ۶جلسه ۵۰ دقیقه ای تدریس مشارکتی گذراندند، گروه آزمایش دوم ۶ جلسه ۵۰ دقیقه ای بارش مغزی گذراندند و گروه کنترل در هیچ جلسه و مداخله ای شرکت ننمودند. هر سه گروه قبل و بعد از اجرای مداخله اقدام به تکمیل پرسشنامه های ارزیابی کیفیت یادگیری دانش آموزان و حل مساله ریاضی پرداختند. تجزیه و تحلیل داده ها بوسیله آزمون های توصیفی و تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی LSD به کمک نرم افزار spss ویراست بیست و ششم در سطح معنی داری (۰۵/۰≥p) انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که روش تدریس مشارکتی بر یادگیری دانش آموزان اثربخش است و همچنین روش تدریس مشارکتی بر حل مساله ریاضی اثربخش می باشد. همچنین نتایج نشان داد که روش تدریس بارش مغزی بر یادگیری و حل مساله ریاضی دانش آموزان نیز اثربخش است. در مقایسه ی میان اثربخشی دو روش یادشده، نتایج پژوهش نشان می دهد که بین تاثیرگذاری روش تدریس مشارکتی و بارش مغزی بر یادگیری و حل مساله دانش آموزان تفاوت وجود دارد و فرضیه پژوهش تایید شده است. همچنین، آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که میانگین نمره های افراد در یادگیری و حل مساله در دانش آموزانی که روش تدریس مشارکتی را دریافت کرده اند در مقایسه با افرادی که روش تدریس بارش مغزی را دریافت کرده اند بالاتر است. بنابراین از یافته های پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت که روش تدریس مشارکتی نسبت به روش تدریس بارش مغزی اثربخشی بیشتری در دانش آموزان دارد(۰۵/۰≥p).

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، بارش مغزی ، یادگیری ، حل مساله ، درس ریاضی.