بررسی یادگیری الکترونیکی و توانمندسازی معلمان متوسطه اول؛ از طریق نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی آنها

در عصر دیجیتال، یادگیری الکترونیکی به عنوان یکی از ارکان اساسی تحول در نظام های آموزشی مطرح شده است؛ با این حال، تاثیر آن بر توانمندسازی معلمان همواره تحت تاثیر عوامل روان شناختی فردی از جمله؛ خودکارآمدی و سرمایه روانشناختی قرار دارد. این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی در رابطه بین یادگیری الکترونیکی و توانمندسازی معلمان متوسطه اول انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و کاربردی و جامعه آماری شامل معلمان مقطع متوسطه اول شهرستان بندرعباس در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ (۴۸۳ نفر) بود که از میان آنان ۳۵۸ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی (TSOES-LF) (۲۰۰۱)، سرمایه روان شناختی لوتانز و همکارانش (PCQ) (۲۰۰۷)، انگیزه پیشرفت تحصیلی (۱۹۷۱) و پرسشنامه محقق ساخته دیدگاه معلمان جمع آوری و با نرم افزار SPSS-۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که رابطه معناداری بین یادگیری الکترونیکی و توانمندسازی معلمان وجود دارد و این رابطه با نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی در سطح معناداری p<۰.۰۱ تقویت می شود. همچنین سرمایه روانشناختی و خودکارآمدی به عنوان متغیرهای تسهیل کننده، اثربخشی یادگیری الکترونیکی را در توانمندسازی حرفه ای معلمان افزایش می دهند و برنامه ریزان آموزشی باید با تقویت این سازه ها، زمینه ساز بهره گیری موثر از فناوری های آموزشی شوند.

کلیدواژه ها:

یادگیری الکترونیکی ، توانمندسازی معلمان ، متوسطه اول ، سرمایه روانشناختی ، خودکارآمدی.