سناریوهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی برای گذار از سواد دیجیتال به بلوغ اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی به کارگیری مدل های زبانی بزرگ در آموزش و تقویت مهارت های نرم شامل تفکر انتقادی، ارتباط موثر، همدلی، حل تعارض و خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان نسل جدید تدوین شده است. در شرایطی که نظام های آموزشی عمدتا بر انتقال دانش شناختی تمرکز دارند، پرورش مهارت های اجتماعی و هیجانی به حاشیه رانده شده است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند کاربردهای معرفی شده در کتاب «۸۰ روش استفاده از ChatGPT در کلاس درس» انجام شده است.تمرکز اصلی پژوهش بر تحلیل کیفی سناریوهای تعاملی، مناظره های شبیه سازی شده و ایفای نقش های آموزشی است. چارچوب تحلیلی پژوهش مبتنی بر مدل «یادگیری موقعیتی» است؛ مدلی که یادگیری را نتیجه تعامل فعال فرد با موقعیت های معنادار اجتماعی می داند. در این چارچوب، هوش مصنوعی نقش یک «مخاطب مصنوعی» یا «دیگری شبیه سازی شده» را ایفا می کند که امکان تمرین مهارت های اجتماعی را در محیطی امن، کنترل شده و بدون قضاوت انسانی فراهم می سازد.یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر شبیه سازی دیدگاه های متضاد، تولید بازخورد فوری، طراحی سناریوهای پیچیده اجتماعی و امکان تکرار نامحدود تمرین ها، می تواند خلا موجود در آموزش مهارت های نرم در سامانه های آموزشی سنتی را جبران کند. این فناوری بستری برای تمرین آگاهانه تعاملات انسانی فراهم می آورد که در نهایت منجر به ارتقای هوش هیجانی، بلوغ اجتماعی و آمادگی دانش آموزان برای زیست مسئولانه در جامعه پیچیده معاصر می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های نرم ، هوش مصنوعی مولد ، سناریوهای یادگیری ، نسل دیجیتال ، شبیه سازی تعاملی.