بررسی رابطه بین شادابی عاطفی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

این پژوهش به بررسی رابطه بین شادابی عاطفی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی مدارس شهر بندرعباس در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ پرداخته است. شادابی عاطفی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود یادگیری و تعاملات اجتماعی در کودکان شناخته می شود. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-همبستگی و بر پایه نمونه گیری تصادفی، شامل ۲۰۰ دانش آموز ابتدایی انجام شد. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه شادابی عاطفی و نمرات تحصیلی می باشد.برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS (ویرایش ۲۶) استفاده شد. ابتدا داده ها با استفاده از شاخص های توصیفی نظیر میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند. سپس برای آزمون فرضیات از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده گردید. نتایج نشان داد که بین شادابی عاطفی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به طوری که دانش آموزانی که شادابی عاطفی بالاتری داشتند، معمولا عملکرد تحصیلی بهتری نیز از خود نشان دادند. همچنین، تحلیل داده ها نشانگر این بود که متغیرهای جنسیت و سن به طرز معناداری بر روابط ذکر شده تاثیر دارند. در نهایت، یافته های این پژوهش می تواند به معلمان و والدین کمک کند تا با تقویت شادابی عاطفی دانش آموزان، عملکرد تحصیلی آنها را بهبود بخشند و فضایی مثبت تر برای یادگیری فراهم کنند. این مطالعه ضرورت توجه به ابعاد عاطفی کودک در فرآیند آموزشی را مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

شادابی عاطفی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی