بررسی رابطه اختلال بدریخت انگاری بدن با اضطراب اجتماعی و نقش میانجی شرم بدنی در مراجعه کنندگان به کلینیک زیبایی شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه اختلال بدریخت انگاری بدن با اضطراب اجتماعی و نقش میانجی شرم بدنی در مراجعه کنندگان به کلینیک زیبایی شهر شیراز انجام شد. روش پژوهش کمی و طرح پژوهش از طرح های همبستگی از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری در این پژوهش تمام زنان مراجعه کننده به کلینیک های زیبایی شهر شیراز در سال ۱۴۰۳ به تعداد ۲۳۰ بود. در این پژوهش حجم نمونه با روش نمونه گیری در دسترس و جامعه مورد و جدول انتخاب حجم نمونه مورگان ۱۴۰ نفر انتخاب شد. برای گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه های اختلال بدریخت انگاری بدن استوزین و همکاران (۱۹۹۸)، اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (۲۰۰۰) و پرسشنامه سنجش شرم از تصویر بدنی دوارت و همکاران(۲۰۱۵) استفاده شد. داده ها بوسیله نرم افزار ۲۶SPSS و لیزرل ۸.۸۰ و با استفاده از ضریب رگرسیون و تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که اثرمستقیم بدریخت انگاری بدن بر اضطراب اجتماعی معنی دار می باشد (۵۶/۰=β). همچنین اثرمستقیم بدریخت انگاری بدن بروی شرم بدنی معنی دار می باشد (۳۸/۰=β). بخش دیگر نتایج حاکی از آن بود که اثر مستقیم متغیر میانجی (شرم بدنی) بر اضطراب اجتماعی معنی دار می باشد (۳۲/۰= (β.

کلیدواژه ها:

بدریخت انگاری ، اضطراب اجتماعی ، شرم بدنی