از هوش مصنوعی تا آگاهی انسانی: کاربست مدل رشد پرنیان برای مدیریت فرصت های یادگیری در عصر پساسواد

در عصر پساسواد که دسترسی به دانش و اطلاعات به واسطه ابزارهای هوش مصنوعی همگانی شده است، چالش اصلی نظام آموزشی دیگر انتقال دانش نیست؛ بلکه، هدایت رشد از دانش به آگاهی است. هدف اصلی این پژوهش، ارائه الگویی عملیاتی است؛ که، در آن معلم بتواند با بهره گیری از هوش مصنوعی، فرصت های متنوع یادگیری را خلق کرده و دانش آموزان را از سطح مصرف کنندگان اطلاعات به سطح آگاهی هدایت کند. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به چارچوب نظری مطرح شده در دوازدهمین همایش ملی تازه های روان شناسی انجام شده است. در این روند، چگونگی یکپارچه سازی ابزارهای هوش مصنوعی با فرایندهای کلاسی مورد بررسی قرار گرفت. مبنای تحلیل در این پژوهش، مدل رشد پرنیان است. به منظور اجتناب از دام مصرف گرایی اطلاعاتی، کارکردهای هوش مصنوعی بر اساس مولفه های پنج گانه این چرخه (هدف، عمل، تامل، بینش های نو و دستاورد) جانمایی و تحلیل شدند. نتایج نشان می دهد، که مدل پرنیان با تاکید ویژه بر مراحل «تامل» و «بینش های نو»، حلقه مفقوده بین داده های خام تولید شده توسط هوش مصنوعی و آگاهی عمیق انسانی را پر می کند. این رهیافت، ضمن ارتقای کیفیت یادگیری، جایگاه معلم را از انتقال دهنده دانش به «راهبر خردمند کلاس» تثبیت می نماید.

کلیدواژه ها:

مدل رشد پرنیان ، هوش مصنوعی ، عصر پساسواد ، از دانش به آگاهی ، فرصت های یادگیری.