پیش بینی ناسازگاری زناشویی بر اساس تیپ های شخصیتی در بین پرستاران و بهیاران بیمارستان نمازی شیراز

هدف پژوهش حاضر پیش بینی ناسازگاری زناشویی بر اساس تیپ های شخصیتی در بین پرستاران و بهیاران بیمارستان نمازی شیراز بود. روش پژوهش توصیفی و ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی پرستاران و بهیاران بیمارستان نمازی شیراز در سال ۱۴۰۳ به تعداد ۲۰۰۰ نفر می باشد. در این پژوهش حجم نمونه بر اساس جدول انتخاب حجم نمونه مورگان تعداد ۳۲۲ نفر به روش هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شد. اطلاعات پژوهش طی اجرای پرسشنامه های پرسشنامه دموگرافیک، پرسشنامه ناسازگاری زناشویی اسپانیر (۱۹۷۶)، پرسشنامه تیپ شخصیتی A و B توسط اسپنسر راتوس (۱۹۹۶) گردآوری شد. داده ها بوسیله نرم افزار spss ویراست بیست و ششم با آمار توصیفی و استنباطی تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از آن بود که ناسازگاری در بهیاران و پرستاران بر اساس تیپ شخصیتی قابل پیش بینی است. بر این اساس تیپ شخصیتی ۳۵ درصد ناسازگاری پرستاران و بهیاران را پیش بینی می کند (۳۵/۰β=)، به نظر می رسد تیپ شخصیتی می تواند متغیر مهمی در جهت پیش بینی ناسازگاری زناشویی باشد؛ بنابراین پیشنهاد می شود درمانگران به این مهم توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

ناسازگاری زناشویی ، تیپ های شخصیتی ، پرستاران ، بهیاران.