بررسی پارامترهای موثر بر فرآیند تشویه کنسنترات مولیبدنیت در بسترهای سیالی و جوش خوردن ذرات

در تحقیق حاضر، فرآیند تشویه کنسنترات مولیبدنیت در بسترهای سیالی و جوش خوردن ذرات به یکدیگر بررسی شده است . در این پژوهش، تاثیر تعدادی از پارامترهای عملیاتی مهم همانند دما، اندازه ذرات و غلظت گاز در دو فاز پراکنده و پیوسته مورد بررسی قرار گرفته اند. تا کنون تحقیقات اندکی بر روی جوش خوردن ذرات مولیبدنیت به یکدیگر در بسترهای سیالی صورت گرفته است. مدلی که در این تحقیق مورد بررسی قرار گرفته است بر مبنای تئوری دو فازی بستر سیالی قرار دارد. بر مبنای این تئوری در یک بستر سیالی دو فاز موجود هستند: فاز پراکنده یا حباب و فاز پیوسته . واکنش هایی که در این فرآیند صورت می پذیرند توسط مدل هسته واکنش نداده شبیه سازی می گردد. فرآیند تشویه مولیبدنیت بسیار گرمازاست و کنترل دما در آن از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد. هرچه عمل تشویه در دمای بالاتری صورت پذیرد، سرعت واکنش بیشتر افزایش یافته و در مدت زمان کمتری پایان می یابد. نتایج به دست آمده نشان دادند که برای ذرات ریز، دمای بالا باعث جوش خوردن ذرات به یکدیگر می شود و با پایین آوردن آن سرعت واکنش شدیدا کاهش یافته و زمان ماند لازم برای رسیدن به درجه مطلوب افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

دما ، بستر سیال ، فاز پراکنده ، فاز پیوسته ، تشویه ، جوش خوردن ذرات ، مولیبدنیت