بررسی پیامدهای هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی بر سبک های یادگیری دانش آموزان و عدالت آموزشی در مدارس با تاکید بر ابعاد فرهنگی و روان شناختی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشینی بر سبک های یادگیری دانش آموزان و نیز تحلیل پیامدهای آن در حوزه عدالت آموزشی انجام شده است. با گسترش کاربرد فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، توجه به آثار تربیتی، فرهنگی و روان شناختی این ابزارها بیش از پیش اهمیت یافته است. این مطالعه با بهره گیری از روش ترکیبی انجام شد؛ به گونه ای که در بخش کمی، داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد مربوط به سبک های یادگیری و عدالت آموزشی گردآوری شد و در بخش کیفی، از مصاحبه با معلمان و دانش آموزان مدارس شهری و مناطق کمتر برخوردار استفاده شد. جامعه مورد مطالعه شامل ۲۰۰ دانش آموز و ۱۵ معلم بود که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند.یافته های پژوهش نشان داد که فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با ایجاد فرصت های یادگیری متناسب با ویژگی های فردی دانش آموزان، زمینه بهبود فرایند یادگیری و تقویت عدالت آموزشی را فراهم آورند. با این حال، نبود دسترسی یکسان به امکانات فناورانه، تفاوت های فرهنگی و نگرش های متفاوت نسبت به فناوری، ممکن است به تشدید نابرابری های آموزشی و بروز برخی آسیب های روانی همچون اضطراب و وابستگی آموزشی منجر شود. همچنین نتایج بخش کیفی نشان داد که معلمان نسبت به کاهش نقش تعاملات انسانی، افت خلاقیت و کمرنگ شدن جایگاه تربیتی خود در فرایند آموزش ابراز نگرانی می کنند.در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت استفاده آگاهانه و متعادل از هوش مصنوعی در مدارس تاکید دارد و نشان می دهد که تحقق عدالت آموزشی در عصر فناوری، مستلزم توجه هم زمان به زیرساخت های آموزشی، ملاحظات فرهنگی و سلامت روان دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشینی ، سبک های یادگیری ، عدالت آموزشی ، فرهنگ آموزشی ، سلامت روان