تبیین رابطه فرهنگ دیجیتال و شبکه های اجتماعی با سبک های یادگیری و سلامت روان دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش ایران

این پژوهش با هدف تبیین رابطه فرهنگ دیجیتال و میزان استفاده از شبکه های اجتماعی با سبک های یادگیری و وضعیت سلامت روان دانش آموزان در مدارس ایران انجام شد. در عصر حاضر، تحولات سریع فناورانه، پارادایم های آموزشی و روانی دانش آموزان را دستخوش تغییر ساخته است. این مطالعه به دنبال شناسایی چگونگی تاثیر الگوهای فعالیت دیجیتال بر ترجیحات یادگیری و مولفه های سلامت روان آنان بود.روش تحقیق از نوع توصیفی–همبستگی اتخاذ شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه در چند استان منتخب ایران بود. نمونه ای به حجم مشخص (تعداد دقیق در بخش یافته ها ذکر شود)، با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای و مبتنی بر خوداظهاری انتخاب شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد سبک های یادگیری (مانند VARK یا مشابه)، سلامت روان (مانند پرسشنامه SCL-۹۰ یا GHQ) و مقیاس سنجش الگوی استفاده از شبکه های اجتماعی جمع آوری گردید.یافته های کلیدی نشان داد که استفاده افراطی از شبکه های اجتماعی با کاهش سطح تمرکز، اختلال در سبک های یادگیری سنتی (مانند یادگیری خطی یا عمیق) و تاثیرات منفی بر شاخص های سلامت روان (مانند افزایش اضطراب، افسردگی یا کاهش عزت نفس) همراه است. در مقابل، دانش آموزانی که الگوی استفاده متعادل تری از فناوری های دیجیتال داشتند، تمایل بیشتری به سبک های یادگیری فعال و مشارکتی از خود نشان دادند.این نتایج برای دست اندرکاران آموزش و پرورش، اعم از معلمان، مدیران و سیاست گذاران، حائز اهمیت است. پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و پرورشی با رویکردی متناسب با فرهنگ دیجیتال تدوین شود تا ضمن بهره گیری بهینه از فرصت های فناورانه، بر چالش های مربوط به تعادل در استفاده از فناوری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان تمرکز گردد.

کلیدواژه ها:

فرهنگ دیجیتال ، شبکه های اجتماعی ، سبک های یادگیری ، سلامت روان ، آموزش و پرورش ، دانش آموزان متوسطه