چگونه توانستم انگیزه ی انجام تکالیف در خانه را دردانش آموز (ر . ا)پایه پنجم دبستان در آموزشگاه آسیه را افزایش دهم.

از آنجا که عدم انجام تکلیف یکی از عوامل موثر در افت پیشرفت تحصیلی و شکلگیری نگرش منفی دانشآموز نسبت به یادگیری است، تلاش شد با اجرای مجموعهای از راهبردهای انگیزشی و آموزشی، میزان مشارکت و پیگیری دانشآموز در انجام تکالیف در منزل افزایش یابد. روش این اقدامپژوهی از نوع تکموردی/عملی و با رویکرد کیفی-توصیفی انجام شد. در این پژوهش ابتدا با گردآوری شواهد شامل مشاهده مکرر در کلاس، بررسی تکالیف انجامشده، مصاحبه و گفتوگو با دانشآموز و والدین، و ثبت وضعیت انجام تکلیف در بازه زمانی مشخص، عوامل احتمالی موثر بر کاهش انگیزه شناسایی گردید. سپس با توجه به تحلیل متغیرها، مداخلاتی مانند بازخورد مثبت و فوری، تشویق تلاش به جای تمرکز بر نمره، ارائه تکلیف در حجم مناسب و مرحلهبندیشده، تعیین زمان و برنامه مشخص برای تکالیف در منزل، استفاده از ثبت پیشرفت )چکلیست/جدول(، ایجاد انگیزه از طریق جذابسازی و انتخابپذیری محدود، تقویت مسئولیتپذیری دانشآموز، و همکاری منظم با خانواده به اجرا درآمد .یافتهها نشان داد که پس از اجرای راهبردها، دانشآموز در انجام تکالیف پیشرفت معناداری در میزان تکمیل تکلیف، افزایش نگرش مثبت نسبت به تکلیف، و بروز مسئولیتپذیری بیشتر از خود نشان داد. همچنین نقش حمایتی خانواده و نحوه پیگیری محترمانه آنان، در تداوم رفتار و کاهش مقاومت دانشآموز موثر واقع شد. در نتیجه، به کارگیری راهبردهای انگیزشی همراه با بازخورد مناسب و همکاری هدفمند والدین، میتواند به بهبود انجام تکالیف در .منزل و تقویت انگیزه تحصیلی دانشآموز منجر شود

کلیدواژه ها:

انگیزه تحصیلی ، تکلیف در منزل ، بازخورد مثبت ، خودتنظیمی ، مسئولیت پذیری ، نقش خانواده