اقدام پژوهی : تاثیر داستان گویی تعاملی بر درک مفاهیم اخلاقی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر "داستان گویی تعاملی" بر درک، درونی سازی و کاربرد مفاهیم اخلاقی در میان دانش آموزان دبستان دخترانه انجام شد. این مطالعه به صورت اقدام پژوهی در دو مرحله اجرا گردید: مرحله اول شامل داستان گویی تعاملی به تنهایی و مرحله دوم شامل داستان گویی تعاملی همراه با فعالیت های تکمیلی مانند بحث گروهی، بازی های اخلاقی و نوشتن در روزنوشت بود. داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه، پرسشنامه و تحلیل محصولات دانش آموزان جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که داستان گویی تعاملی به طور معناداری درک مفاهیم اخلاقی را بهبود بخشید و دانش آموزان توانستند این مفاهیم را در زندگی روزمره خود اعمال کنند. افزودن فعالیت های تکمیلی در مرحله دوم، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داد و درک عمیق تری از مفاهیم اخلاقی را تسهیل کرد. همچنین، این روش آموزشی مهارت های اجتماعی و عاطفی دانش آموزان، مانند همدلی و ارتباط موثر، را تقویت نمود.دانش آموزان رضایت بالایی از این روش آموزشی داشتند و آن را نسبت به روش های سنتی ترجیح دادند. با این حال، چالش هایی مانند مدیریت زمان و کمبود منابع در اجرای طرح مشاهده شد. براساس یافته ها، پیشنهاد می شود داستان گویی تعاملی به عنوان بخشی از برنامه آموزشی مدارس گنجانده شود و با آموزش مربیان و تامین منابع لازم، اجرای آن بهینه گردد. همچنین، پژوهش های بیشتر برای بررسی تاثیر طولانی مدت این روش و گسترش آن به سایر سطوح آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

داستان گویی تعاملی ، مفاهیم اخلاقی ، درک اخلاقی ، درونی سازی ، کاربرد اخلاقی ، مهارت های اجتماعی و عاطفی ، آموزش اخلاقی.