مروری بر تاثیر آموزش مبتنی بر روان شناسی مثبت بر افزایش تاب آوری و خلاقیت هنرجویان طراحی دوخت

این مقاله مروری به بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر اصول روان شناسی مثبت بر دو جنبه ی کلیدی رشد هنرجویان رشته طراحی دوخت، یعنی تاب آوری و خلاقیت، می پردازد. با توجه به چالش های منحصر به فرد محیط های آموزشی و حرفه ای هنر، و همچنین ماهیت خلاقانه ی رشته طراحی دوخت، ادغام رویکردهای روان شناسی مثبت در برنامه های آموزشی می تواند نقشی حیاتی در ارتقاء سلامت روانی، سازگاری و نوآوری هنرجویان ایفا کند. این مرور، با گردآوری و تحلیل یافته های پژوهش های پیشین، به تبیین سازوکارهای نظری و شواهد تجربی در خصوص چگونگی تاثیرگذاری مداخلات مبتنی بر روان شناسی مثبت بر افزایش تاب آوری (توانایی مواجهه و بازیابی از سختی ها) و خلاقیت (توانایی تولید ایده ها و راه حل های نوآورانه) در هنرجویان این رشته می پردازد. انتظار می رود نتایج این مرور، راهنمایی برای طراحی و اجرای برنامه های آموزشی موثرتر در هنرستان ها و دانشگاه ها ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت ، تاب آوری ، خلاقیت ، طراحی دوخت ، آموزش هنر ، سلامت روان ، مهارت های زندگی