طلاق توافقی در حقوق ایران.تسهیل جدایی یا مدیریت حقوقی بحران خانواده

طلاق توافقی یکی از شیوه های انحلال نکاح در حقوق ایران است که بر اساس توافق زوجین درباره کلیه یا بخش هایی از حقوق مالی و غیرمالی، با نظارت دادگاه انجام می شود. این نوع طلاق در سال های اخیر به دلیل سرعت در رسیدگی و کاهش تنش های ناشی از اختلافات خانوادگی، مورد توجه قرار گرفته است.این پژوهش با هدف بررسی جایگاه طلاق توافقی در نظام حقوقی ایران و تحلیل این موضوع که آیا این نهاد موجب تسهیل جدایی یا ابزاری برای مدیریت حقوقی بحران خانواده است، انجام شده است. در این مقاله، ضمن تبیین مبانی قانونی طلاق توافقی، آثار حقوقی، شرایط و فرآیند آن مورد بررسی قرار گرفته است.یافته ها نشان می دهد که طلاق توافقی از یک سو با کاهش فرایندهای طولانی دادرسی و کاهش تعارضات خانوادگی، به تسهیل جدایی زوجین کمک می کند و از سوی دیگر می تواند به عنوان ابزاری برای مدیریت حقوقی بحران خانواده و کاهش آسیب های روانی و اجتماعی ناشی از طلاق عمل کند.در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که طلاق توافقی در نظام حقوقی ایران دارای دو کارکرد هم زمان است: تسهیل فرآیند جدایی قانونی و مدیریت حقوقی اختلافات خانوادگی، که بسته به نحوه اجرا و نظارت قضایی می تواند آثار متفاوتی بر نهاد خانواده داشته باشد.