مقایسه آموزش سنتی و آموزش مبتنی بر فناوری پس دوران Covid ۱۹

همه گیری COVID-۱۹ تغییرات گسترده ای در نظام های آموزشی ایجاد کرد و آموزش حضوری را به آموزش مبتنی بر فناوری سوق داد. این پژوهش با هدف بررسی تفاوت اثرگذاری آموزش سنتی و فناوری محور در دوره پساکرونا انجام شد. نمونه شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود که تجربه هر دو نوع آموزش را داشتند. یافته ها نشان دادند که آموزش مبتنی بر فناوری موجب افزایش انگیزش و مشارکت فعال دانش آموزان شد، در حالی که آموزش سنتی همچنان در حفظ تعامل اجتماعی حضوری موثر است. نتایج این پژوهش نشان می دهد ترکیب هوشمندانه هر دو رویکرد می تواند کیفیت یادگیری را بهبود بخشد و پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و معلمان در طراحی برنامه های آموزشی پساکرونا ارائه می دهد

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش مبتنی بر فناوری ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، آموزش پساکرو