نقش یادگیری مبتنی بر بازی در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

یادگیری مبتنی بر بازی، رویکردی فعال و دانش آموزمحور است که در سال های اخیر توجه فراوانی را در حوزه تعلیم و تربیت دوره ابتدایی به خود جلب کرده است. این مقاله مروری با روش کیفی و با هدف تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های پیشین درباره نقش این رویکرد در تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. با جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی علمی و تحلیل محتوای کیفی مطالعات منتخب، یافته ها نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر بازی در قالب های مختلف (رقابتی، مشارکتی، نقش آفرینی و ...) به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر مولفه های کلیدی مهارت های اجتماعی مانند همکاری و کار گروهی، ارتباط موثر، حل تعارض، همدلی، و مسئولیت پذیری تاثیر مثبت می گذارد. سازوکارهای اصلی این تاثیر شامل ایجاد بافتی طبیعی برای تعامل، کاهش اضطراب اجتماعی، فراهم آوردن فرصت برای تمرین نقش های اجتماعی، و تقویت درک دیدگاه دیگران است. این مقاله نتیجه می گیرد که ادغام هدفمند بازی در برنامه درسی دوره ابتدایی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر و جذاب برای پرورش شهروندان اجتماعی و توانمند در آینده به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان دوره ابتدایی.