بازاندیشی در ارزیابی عملکرد معلمان: گذار از ارزیابی کنترلی به ارزیابی توسعه محور

ارزیابی عملکرد معلمان از ارکان اساسی ارتقای کیفیت آموزش است، اما شواهد پژوهشی نشان می دهد که در نظام آموزشی ایران، این فرایند عمدتا با منطق کنترلی و اداری اجرا می شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل انتقادی نحوه صورت بندی ارزیابی عملکرد معلمان، به بررسی شکاف میان گفتمان توسعه محور اسناد بالادستی و سازوکارهای اجرایی می پردازد. این مطالعه با رویکرد کیفی هدایت شده و از طریق تحلیل اسنادی سند تحول بنیادین آموزش وپرورش، اسناد نظام رتبه بندی معلمان و آیین نامه های اجرایی انجام شده است.یافته ها نشان می دهد که اگرچه در سطح سیاست گذاری، ارزیابی بر توسعه حرفه ای و توانمندسازی معلمان تاکید دارد، اما در سطح اجرا، این گفتمان به شاخص های امتیازمحور، مستندسازی اداری و کنترل بوروکراتیک تقلیل می یابد. نتیجه این وضعیت، تضعیف کارکرد رشددهنده ارزیابی و شکل گیری شکافی ساختاری میان سیاست و اجراست. بر این اساس، پژوهش بر ضرورت بازنگری در منطق اجرایی ارزیابی و تقویت رویکردهای توسعه محور در نظام ارزیابی عملکرد معلمان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی عملکرد معلمان ، ارزیابی کنترلی ، ارزیابی توسعه محور ، تحلیل اسنادی ، سیاست گذاری آموزشی