حدود حق تمتع از زندگی خصوصی در رابطه زوجین و مسئولیت مدنی ناشی از نقض آن

حریم خصوصی به عنوان یک اصل بنیادین و اخلاقی اهمیت و جایگاه ویژه ای دارد. تا حدی که می توان آن را در زمره ی کانونی ترین موضوعات حقوق بشری قرار داد. این حق در گستره ی خانواده با عنوان مهم ترین و اساسی ترین بنیان اجتماعی و در روابط زوجین نیز مطرح است. حریم خصوصی در خانواده محدوده ای از عقاید، احساسات، رفتارها و ویژگی های هر عضو خانواده است که برای دیگر اعضا آشکار نباشد یا به رغم آشکار بودن از افشای آن راضی نباشد و در برابر نظارت و ورود دیگر اعضا واکنش نشان می دهد مانند حریم خلوت، حریم اطلاعات، حریم ارتباطات و حریم شخصیت. حق بر حریم خصوصی ارتباط عمیق و تنگاتنگی با حرمت، حیثیت، کرامت، شخصیت، توسعه ارتباطات شخصی، کنترل اطلاعات شخصی محرمانه و دیگر ارزش های ارزشمند بشری دارد که برای حفظ این ارزش ها ملزم به شناخت یک حیطه خلوت و خصوصی برای انسان هستیم. نظر به اهمیت موضوع در صدد پاسخگویی به این پرسش های اساسی هستیم که با توجه به اختصاصات خانواده مفهوم حریم خصوصی و حق تمتع در روابط زوجین چیست؟ چه مصادیقی از حریم خصوصی را در روابط بین زوجین می توان مطرح کرد؟ در صورتی که هر یک از این مصادیق با دیگر حقوق زوجیت تزاحم یافته و امکان عمل به هر دو وجود نداشته باشد راهکار چیست و کدام یک از این حقوق مقدم است؟ این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با هدف بررسی حدود حق تمتع از زندگی خصوصی در روابط زوجین و مسئولیت مدنی ناشی از نقض این حق نگارش شده است. نتایج نشان می دهد که با تدقیق در مفهوم حریم خصوصی، واکاوی مصادیق این حریم در روابط زوجین و تحقیق در مستندات آن در زندگی زناشویی اصل برداشتن حریم خصوصی است اما در مواردی با توجه به مقتضیات خاص خانواده در موارد تزاحم با دیگر حقوق زوجیت این حق محدود یا نقض می شود.

کلیدواژه ها:

حقوق خانواده ، حریم خصوصی ، حقوق زوجیت ، حق تمتع